Սևի հետևում

ՆարեկԳրողը տանի, քանի տարի է արդեն ես ընկնում եմ, գուցե տասնյ՞ակ, հաշիվը կորցրել եմ, չնայած ի՞նչ տարբերություն, այստեղ ժամանակ գոյություն չունի, անմիտ կլինի հաշվել այն, ինչ ուղղակի գոյություն չունի: Լավ, չեմ կարծում, որ լավագույն նոտայից սկսեցի առաջին խոսքերս։ Այո, ես նոր եմ սկսում խոսել: Այն պահից, երբ լքեցի նախկինում հարազատ թվացող մոլորակս, երբ սայթաքեցի ու դուրս նետվեցի այդ անիծյալ հետ հաշվարկ կատարող հրե գնդից, սկսվեց ազատ անկումը սևի մեջ, այն սևի, որի հասկացությունը դեռևս չբացահայտված է մնում բոլոր Երկրացիների համար: Սկսվեց ամենաիսկական և իրական մղձավանջը: (ավելին …)

Ապրել ուղղակի ապրելու համար

12642473_442485805942072_2526747101197620850_nԱպրել ուղղակի ապրելու համար, ապրել ժամանակը անիմաստ օգտագործելու համար, ապրել ուղղակի շնչելու համար…
Չէ, ապրել գործելու, գիտակցելու, երջանկանալու, տխրելու, կյանքը վայելելու համար: (ավելին …)

Անվերնագիր

mariam-2
ցավ չկա
կորուստ էլ
ապրում ենք
որ երջանիկ
պահեր
շատ
լինեն (ավելին …)

Նախանձ

Էրիկ Ոսկանյան

12576230_1970883133136235_1554644202_nՔանդած շենքի կտուրից ցած էին թափվում տարբեր չափի քարեր, ծխախոտի մնացորդներ, բազմազան ալկոհոլային խմիչքների շշեր, լարեր ու հեռուստացույցի ալեհավաքներ: Ջահելները շրջանցում էին այդ շենքը, որպեսզի, մեկ էլ տեսար, ինչ-որ մի բան չընկնի իրենց գլխին, ու իրենք չմահանան: Իսկ տարեցները գրում էին այդ շենքի պատերին: (ավելին …)

Ճոճվող հիշողություն

1381569_352912098242002_6271603415353122877_nՎահե Պապոյան

Մարմինս հպվել  էր  բազկաթոռին: Նայում  էի  անվերջ  ճոճվող  լույսին, սպիտակն  ու  սևը  պտտվում  էին  նրա  կողքով  և  ցանկանում  էին  կուլ  տալ  լույսը: Քմծիծաղ  տվեցի  և  թեքվեցի, աչքերս  փակվեցին:  (ավելին …)

Թե ինչպես մի քանի անգամ պարտվեցի Պոլ Վիալարին

mariam-2Մարիամ Գևորգյան

Դեռ դասերը չէին ավարտվել, երբ սկսեցի մեր գրադարանում լավ վերնագիր գտնելու  փնտրտուքներս: Ու գտա՝  Պոլ Վիալար   
(ավելին …)

Մոգական ինքնախաբեություն

նունե

Նունե Մովսիսյան

Իբր երեք կյանքը քիչ էր, մարդիկ հիմա էլ սկսել են չորս կյանքով ապրել՝  մտքերում, բառերում, արարքներում, մեդիայում:

Ընդ որում, էս չորսը էն աստիճան տարբեր են միմյանցից, որ թող ու փախիր: Ամբողջ զավեշտն էն է, որ մարդիկ ինչ որ ասում են էս պահին, իրենց թվում է՝  դա էդպես է, որ կա իրականում: Հա, բա ոնց, մինչդեռ…

Պուպուշ-մուպուշ մտքերը բառերի արդուզարդով փաթեթավորել-մատուցելուց առաջ գոնե մի պահ մտածո՞ւմ եք, որ կեղծիքի եք գնում՝ հերթական անգամ խաբելով ինքներդ ձեզ ու թոզ փչելով ձեր կողքինների աչքերին: Թե՞ ձեզ թվում է՝ եթե դուք մի պահ հավատացիք ձեր ասածին, ուրեմն մարդիկ էլ կհավատան: (ավելին …)

ԳՆԱՑՔՆԵՐ

vaheԿարդալով Վիլյամ Սարոյանի «Գնացքներ» պատմվածքը
Վահե Պապոյան

Ժամանակը չի անցնում, անցնում են մարդիկ: Եվ ինչո՞ւ գնացքներ. կարևոր չէ։ Մի գուցե լիներ «ճանապարհներ»։ Գնացքը ցույց է տալիս ժամանակը, որը մեզ համար անցողիկ է, իսկ իրականում մենք ենք անցողիկ, ժամանակը միշտ կա և կլինի: Տղա, որը այդքան ժամանակ հետո, մեկ է, իրեն չէր գտել և փնտրտուքների մեջ էր։ Նա ապրում էր հույսով, որ նկարիչ է։ Այո, հույսով, քանի որ նա չէր էլ ուզում լինել նկարիչ։ (ավելին …)

Սիրո երկու պատմություն

IMG_6928Յուրա Գանջալյանի «Կյանքի յոթ փուլերը» գրառումից

 

 

The oftener seen, the more I lust,

The more I lust, the more I smart,

The more I smart, the more I trust,

The more I trust, the heavier heart,

The heavy heart breads mind unrest;

 

The rarer seen, the less in mind,

The less in mind, the lesser pain,

The lesser pain, less grief I find,

The lesser grief, the greater gain,

The greater gain, the merrier I;

Therefore I wish your sight to fly.

 

The further off, the more I joy,

The more I joy, the happier life,

The happier life, less hurts annoy,

The lesser hurts; pleasure most rife;

Such pleasures rife shall I obtain

When distance doth depart us twain.

 

Barnabe Googe

Աչքից հեռու, մտքից հեռու 

 

Որքան հաճախ եմ քեզ տեսնում, այնքան շատ եմ տենչում,

Որքան շատ եմ տենչում, այնքան շատ եմ տառապում,

Որքան շատ եմ տառապում, այնքան շատ եմ հավատում, (ավելին …)

Աշխարհի վերջը, ամենասարսափելին

մերիԿարդալով Մուշեղ Իշխանի «Սարսափելին» բանաստեղծությունը

Ոչինչ անվերջ չէ, ամեն ինչ սկիզբ ու վերջ ունի: Մենք ծնվում ենք, մեծանում, սովորում, փորձություններ հաղթահարում, հաղթում, պարտվում, խենթություններ անում, ընկնում ու վեր կենում, հետո հասունանում ենք, ավելի լրջանում, կյանքին ավելի խորությամբ վերաբերվում, աշխատում, ինչ-որ արժեքներ ստեղծում, կայանում: Գալիս է ծերանալու ժամանակը, մազերը սկսում են սպիտակել, ու կյանքը գնալով մարում է: (ավելին …)

  • Blog Stats

    • 23,350 hits
  • Վերջին գրառումները

  • It looks like the WordPress site URL is incorrectly configured. Please check it in your widget settings.

  • Վերջին գրառումները

  • Վերջին մեկնաբանությունները

    Interest on Կանայք գրականության մեջ
    Սուսան on Կանայք գրականության մեջ
    Նունե Մովսիսյան on ԵՐՋԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ԲԱՂԱԴՐԱՏՈՄՍ
    stellahakobyan on Մեր օրերի սուտի փիլիսոփան…
    Ատոմ on Սանձված ձի քշելը հեշտ է…
  • Պահոցներ

  • Օրացույց

    Հունվարի 2017
    M T W T F S S
    « Nov    
     1
    2345678
    9101112131415
    16171819202122
    23242526272829
    3031  
  • Follow Blog.mskh «Մխիթար Սեբաստացի» on WordPress.com
  • Blog Stats

    • 23,350 hits
  • Հեղինակներ