Աշոտ Բլեյանի «Ընտանիք-դպրոց» երկխոսությունը հոդվածը

ՄայրավանքումԲացահայտումներ «Դպրիրից»

Այս հոդվածը գրելու առիթ է Կրթահամալիրի տոնը։ «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրն ինձ համար հայտնի կրթօջախ էր, բայց տոնի առթիվ որոշեցի փորփրել նրա պատմությունը։ Այդ պատճառով վերցրի «Դպիր» ամսագրի տպագիր համարներից մեկը ՝ 1994 թ. 7-8 համարը։ Սա գիտամանկավարժական ամսագիր  Է, որտեղ ներկայացված են ոչ միայն ուսուցիչների, այլև  սովորողների գրած հոդվածներ։ Դրանք տարբեր առարկաներից հետաքրքիր նյութեր են, վերլուծություններ, մանկավարժական մոտեցումներ։ Հոդվածներից  ես ընտրեցի Աշոտ Բլեյանի գրած «Ընտանիք – դպրոց» երկխոսությունը» հոդվածը։ Հեղինակը ընտանիքի և դպրոցի գործընկերությունը դիտարկում է որպես տարրերի համաձուլում։ Այդ տարրերն են փոխհարգանքի և հավաստիացման հարաբերությունները, յուրաքանչյուր ընտանիքի և նրա անդամների առանձնահատկությունների հասկացումը, ընդունումն ու հարգումը, մանկավարժների պատասխանատվությունը ծնողների առջև, գիտելիքների, կարողությունների, փորձի փոխանակումը և երեխային վերաբերող որոշումների համատեղ կայացումը։ Հարցին, թե ինչու է անհրաժեշտ ընտանիք-դպրոց գործընկերությունը, հեղինակը պատասխանում է. «Դաստիարակելու համար պետք է ճանաչել երեխային։ Հնարավոր չէ ո՛չ ուսումնասիրել, ո՛չ էլ կրթել երեխային ինչ-որ վակուումի մեջ։ Դաստիրակչությունն ընթանում է մի միջավայրում, որին երեխան կապված է հազար ու մի թելերով։ Երեխայի զարգացման և ուսուցման ընթացքը կարելի է հասկանալ ու խթանել միայն միջավայրի ամենատարբեր կապերի հաշվառմամբ»։ Հեղինակը նաև կարևորում է արգելքների հաղթահարումը գործընկերության ճանապարհին;

Բացի կազմակերպչական դժվարություններից՝ շատ են գործընկերների անձնային յուրահատկություններով պայմանավորված արգելքները։ Ամենամեծ արգելքը ուսուցչի կողմից ծնողների դերի թերագնահատումն էերեխայի դպրոցական հաջողություններն ապահովելու գործում։ Հոգեբանական և սոցիալական տարբերությունները, ուսուցչի մասնագիտությունը երբեմն անջրպետ է դառնում համագործակցության ճանապարհին։ Մի շարք արգելքներ տեղային և անձնային առանձնահատկությունների ծնունդ են։ Երեխայի մոտակա շրջապատի արհամարհում, մանկավարժները, ովքեր ճանաչում են միայն տվյալ երեխային, բայց վատ են պատկերացնում ընտանիքի պայմաններն ու կարիքները, բարձր պահանջներ կարող են ներկայացնել ծնողներին և վերջիններիս բացասական հակազդեցությունն առաջացնել։ Ոչ իրական պահանջները կարող են հիասթափություն առաջացնել։

Advertisements
Հաջորդ գրառում
Թողնել մեկնաբանություն

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s

  • Blog Stats

    • 24,376 hits
  • Վերջին գրառումները

  • It looks like the WordPress site URL is incorrectly configured. Please check it in your widget settings.

  • Վերջին գրառումները

  • Վերջին մեկնաբանությունները

    Interest on Կանայք գրականության մեջ
    Սուսան on Կանայք գրականության մեջ
    Նունե Մովսիսյան on ԵՐՋԱՆԿՈՒԹՅԱՆ ԲԱՂԱԴՐԱՏՈՄՍ
    stellahakobyan on Մեր օրերի սուտի փիլիսոփան…
    Ատոմ on Սանձված ձի քշելը հեշտ է…
  • Պահոցներ

  • Օրացույց

    Նոյեմբերի 2016
    Ե Ե Չ Հ Ու Շ Կ
    « Հկտ   Ապր »
     123456
    78910111213
    14151617181920
    21222324252627
    282930  
  • Follow Blog.mskh «Մխիթար Սեբաստացի» on WordPress.com
  • Blog Stats

    • 24,376 hits
  • Հեղինակներ

%d bloggers like this: